Bozuk konservelerin yenilmesine bağlı olarak oluşan ve ölümle sonlanabilen bir zehirlenme şeklidir. Bozuk konserve yenildikten 1248 saat sonra bulantı, kusma, karın ağrısı, kabızlık, şuurda bozulma, şaşılık ortaya çıkar. Tedavide botilismus anti serumu uygulanır. Ancak tedaviye rağmen hasta kaybedilebilir.
Bunun için bozuk, alt veya üst kapağı dıŞan doğru bombeleşmîş konserveleri kesinlikle yememek gerekir
Omurgalar arasında bir çeşit amortisör rolü oynayan diskin jıerhangi bir sebeple omurga kanalına doğru fıtığa uğrayıp sinir köklerine basışına bel fıtığı denir. Bel fıtığının sebebi genellikle travmadır. Travmanın rolü 3035 yaşlarından sonra daha Önemlidir. Travma çeşitli şekillerde olabilir; bel bölgesine direkt travma gelebileceği gibi ağır eşya kaldırma, ağır bir yükü itme, sendeleme,kalçalar üzerine düşme, meslekî bir sebeple belini devamlı bükük halde tutarak çalışma zorunda kalanlarda daha çok görülür. Hastalık erkeklerde daha sıktır.
Omurgalann arasındaki diskin ortasında bir çekirdek ve bu çekirdeğin çevresinde de bir halka bulunur. Omurgalann arasında bulunan ön bağ çok kuvvetli olduğundan, belin eğilmesi esnasında çekirdek arkaya omurilik kanalına doğru kayar. Arkadaki bağı itere fıtığa sebep olur. Öndeki sinir köküne veya köklerine bası oluşur. Bası sonucu sinir kökünde Ödem gelişir. Uzun süre devam eden disk hadiselerinde omurlar arası eklemde kireçlenme gelişir.
Ağrı bazen tahammül edilemez şiddettedir. Ağrı sıkışan sinir kökünün yerine göre; kalçadan uyluğun arka dış. bacağın Ön dış yüzüne doğru veya kalçadan uyluğun arka yüzüne sonra baldıra doğru yayılır. Ağrılar his bozukluğu ile beraberdir. Bacakta karıncalanma iğnelenme, uyuşukluk vardır. Ağrı hareketle artar, İstirahatle sakinleşir. Ayaktaki hastada, siyatik siniri ağrısı hastayı pozisyon değiştirmeye mecbur eder. Bunun sonucunda bel kemiğinde duruş anomalisi meydana gelir. Vücudun öne bükülmesi çok şiddetli siyatik ağrıları İle çabuk sınırlanır.
Hastaya kati yatak İstirahatı,ağrı giderici ve ödem çözücü ilaçlar jimnastik, fizik tedavi uygulanır. Ağır vakalarda fıtığa uğramış disk ameliyatla çıkarılır.
Deri tüberkülozunun çok Özel ve seyrek görülen bîr şeklidir. Tüberküloza karsı bağışıklık için BCG ile aşılananlarda gelişebilen değişik tipteki yan etkilerdir. En sık görülenleri şiddetli lenf bezi şişmeleri, deri altı apseleri, lupus vurgaris ve aşıya normalden fazla reaksiyon sonucu hızlı bir iltihabı” olayın gelişmesidir. Tedavi belirtinin tipine göre değişir
ANTİSEPTİK: Tam anlamında, kokuşma yapan mikroplan tahrip eden veya gelişmelerini önleyen maddedir. Dezenfektan bir madde ise, hastalık yapıcı mikropları öldürür, ama bu iki terim çok karıştırıldığından, artık aşağı yukarı aynı anlamda kullanılmaktadır. İlk defa Louis Pasteur (1822-1895), mikropların hastalık yapabileceklerini keşfetmiştir. Mamafih, mikropların yara enfeksiyonu ve sepsis yapabileceklerini ilk gösteren, 1847 yılında Macar asıllı Semmehveiss olmuştur. Semmekveiss, meslektaşlarını, loğusalık hummasının mikropla oluştuğuna İknaya çalışmış, fakat inandırmayı başaramamıştır. Aynı şekilde, 1843′te Oli-ver VVendelI Holmes, loğusalık hummasının sirayet edebileceğini iddia ettiği zaman, ona pek inanan olmamıştı. Cerrahîde antisepsiyi ilk tatbik eden, Lord Lister’dir (18274912). üster, operasyon odasına kar-bolik asit püskürtmekte ve ameliyat saha -sında kullanılan bezleri karbolik asitle muamele ettirmekteydi.
Zamanla, ameliyatlarda, antisepsinin yerini asepsi almıştır. Yani, amaç, giren mikrobun öldürülmesi değil, onun yerine, baştan, ameliyatla ilgili her madde ve aletin sterilize edilip, tamamen mikropsuz kılınmasıdır. Günümüzde, antiseptikler deriyi veya kirlenmiş yaraları temizlemek için kullanılır.
Bunlar, yaraların iyileşmesini geciktirdiklerinden, dikkatle kullanılmaları gerekir. Birçok hekim, en etkili ve en az zararlı antiseptiğin, su ve sabun olduğunu iddia eder. Evdeki antiseptiklerin en uygun kullanılış sahaları, tuvaletlerdir.
ANTİBİYOTİK: Hastalık yapıcı (patojen) organizmalann, büyümelerini önleyen ve bu organizmaları tahrip edebilen, bazı m ikroorganizmalar veya mantarların meydana getirdiği maddelere verilen genel addır. Penisilin, streptomisin, aureomisin, en iyi bilinen antibiyotiklerdir. Her yıl yeni antibiyotikler elde edilmektedir, fakat çok kullanılan her antibiyotik, zamanla, kendisine dirençli organizmaların oluşumuna yol açmaktadır. Bu mikropların direnç kazanması, antibiyotiklerin dikkatsizce kullanılmaları sonucu, daha da Önemli bir problem olmuştur. Bundan ötürü, basit hastalıklarda, antibiyotikler kullanılmamalıdır ve kabilse ancak etken mikrobun teşhis edildiği ve hassas olduğu antibiyotik tespit edildikten sonra, o antibiyotik hastaya verilmelidir. Antibiyotikler, yeterli dozlarda en az beş gün kullanılmalıdır.
